dziecko nie manekin

Czy w Polsce istnieje oficjalna statystyka alienacji rodzicielskiej?

Strona główna / Blog / Dane i skala problemu

Dane i skala problemu

Czy w Polsce istnieje oficjalna statystyka alienacji rodzicielskiej?

Krótka odpowiedź

Nie. W Polsce nie ma jednej oficjalnej statystyki alienacji rodzicielskiej, ale dane GUS i Ministerstwa Sprawiedliwości pokazują skalę zjawisk powiązanych: rozwodów z dziećmi, sporów o kontakty z dzieckiem i przypadków niewykonywania orzeczeń sądu.

Nie ma rejestru, formularza sądowego ani sprawozdania GUS, które nazywałoby to zjawisko wprost. Dlatego pokazujemy skalę zjawisk powiązanych opierając się wyłącznie na publicznych danych Głównego Urzędu Statystycznego i Ministerstwa Sprawiedliwości za lata 2021-2025 i jasno mówimy, czego te dane nie dowodzą.

Warstwa 1 – ilu dzieci dotyka rozwód rodziców

Dane GUS pokazują liczbę rozwodów według liczby małoletnich dzieci w małżeństwie. To nie jest jeszcze informacja o alienacji, to szeroki punkt wyjścia pokazujący, ile dzieci rocznie funkcjonuje w sytuacji rozpadu małżeństwa rodziców.

RokRozwody ogółemRozwody z dziećmiDzieci dotknięte rozwodem
202160 68735 27253 028
202260 16234 44352 297
202356 89232 55950 084
202457 46332 94351 177
202560 68034 82053 809

Źródło: GUS, Bank Danych Lokalnych – rozwody według liczby małoletnich dzieci (aktualizacja 22.06.2026) oraz Rocznik Demograficzny 2025, Tabl. 47 (71) i Tabl. 49 (73). Liczba dzieci za 2024 r. pochodzi wprost z Rocznika Demograficznego GUS (51 177). Dla pozostałych lat, dla których GUS nie publikuje gotowej liczby dzieci, fundacja wyliczyła własny szacunek: liczbę rozwodów w każdej kategorii (1, 2, 3 dzieci) mnożymy przez liczbę dzieci, a kategorię „4 i więcej” liczymy jako dokładnie 4 (co jest uproszczeniem – GUS może uwzględniać w tej grupie także rodziny z 5 lub więcej dzieci). Nie znamy dokładnej metody, jaką posługuje się GUS przy wyliczaniu oficjalnej liczby dzieci.

Warstwa 2 – komu sąd powierza opiekę nad dzieckiem po rozwodzie

Dane Ministerstwa Sprawiedliwości pokazują też, jak sąd rozstrzyga o wykonywaniu władzy rodzicielskiej w wyroku rozwodowym. To pokazuje skalę sytuacji, w których troska o dziecko formalnie zostaje podzielona pomiędzy rodziców albo powierzona tylko jednemu z nich.

RokRozwody z dziećmiWładza powierzona matceWładza powierzona ojcuWładza powierzona obojgu rodzicom
202135 2729 58897224 047
202234 4438 44789024 452
202332 5597 10481323 989
202432 9436 30177525 328

Źródło: Ministerstwo Sprawiedliwości, Informator Statystyczny Wymiaru Sprawiedliwości, „Rozwody – opieka nad dziećmi w latach 2003–2024”. (dane za 2025 r. nie zostały jeszcze opublikowane).

W ciągu tych czterech lat udział rozwodów, w których władzę rodzicielską powierzono obojgu rodzicom, wzrósł z 68% do niemal 77% wszystkich rozwodów z dziećmi. To ważny kontekst: mimo że wspólna władza rodzicielska staje się normą sądową, jak pokazuje kolejna warstwa danych, samo formalne wspólne powierzenie władzy nie usuwa sporów o codzienne wykonywanie kontaktów – tych spraw z roku na rok wciąż są tysiące.

Pozostała, niewielka liczbowo część rozstrzygnięć dotyczy sytuacji rzadszych, ale ważnych z punktu widzenia bezpieczeństwa dziecka:

RokOddzielnie matce i ojcuPlacówka wychowawczaPlacówka wychowawczaInne przypadki
20212912417855
20222962208850
20233062346647
20241812376853

„Oddzielnie matce i ojcu” dotyczy podziału opieki nad różnymi dziećmi z tego samego małżeństwa. Rodzina zastępcza i placówka wychowawcza to sytuacje, w których żadne z rodziców nie mogło w danym momencie zapewnić opieki – dowód, że czasem priorytetem sądu przestaje być pytanie „matka czy ojciec”, a staje się nim bezpieczeństwo dziecka.

Warstwa 3 – ile spraw o kontakty z dzieckiem trafia do sądów

Dane Ministerstwa Sprawiedliwości pokazują liczbę spraw rodzinnych dotyczących kontaktów z małoletnimi w sądach rejonowych. To poziom głębszy niż rozwody – pokazuje, w ilu sytuacjach relacja dziecka z rodzicem wymagała już interwencji sądu. Poniżej: liczba małoletnich, których dotyczyły sprawy zakończone orzeczeniem sądu to najbardziej precyzyjna miara tego, ilu konkretnych dzieci dotyczyło rozstrzygnięcie.

RokSprawy o kontakty – wpłynęło łącznieMałoletni, których dotyczyły sprawy zakończone orzeczeniem
202122 7615 193
202222 0805 475
202325 4057 457
202422 0204 917
202522 8174 974

„Wpłynęło łącznie” obejmuje trzy rodzaje spraw: o ustalenie kontaktów, o zmianę kontaktów i o wykonywanie (egzekucję) już ustalonych kontaktów. „Małoletni, których dotyczyły sprawy zakończone orzeczeniem” to suma z kolumny sprawozdania MS-S16/18 „w tym orzeczono – liczba małoletnich, których sprawa dotyczy”, łącznie dla wszystkich trzech rodzajów spraw. Ta liczba jest wyższa niż liczba spraw uwzględnionych w całości lub części – w danych MS liczba spraw uwzględnionych i liczba spraw orzeczonych są sobie równe co do liczby spraw, więc cała różnica wynika stąd, że jedna sprawa może dotyczyć więcej niż jednego dziecka.

Źródło: Ministerstwo Sprawiedliwości, Informator Statystyczny Wymiaru Sprawiedliwości, „Kontakty z małoletnim – ewidencja spraw rodzinnych w latach 2019–2025”, na podstawie sprawozdań MS-S16/18.

Warstwa 4 – kiedy kontakty są utrudniane mimo orzeczenia sądu

Najwęższa i najbardziej szczegółowa warstwa danych dotyczy orzeczeń z art. 598 i nast. Kodeksu postępowania cywilnego czyli sytuacji, w których sąd stosuje sankcję finansową wobec osoby niewykonującej lub utrudniającej wykonywanie kontaktów ustalonych wcześniejszym orzeczeniem lub ugodą.

RokOrzeczenia razem (art. 598 k.p.c.)Sankcja wobec opiekuna sprawującego pieczęSankcja wobec osoby uprawnionej do kontaktu
20211 022658135
2022815495129
202366138896
202460940187
202560837494

Źródło: Ministerstwo Sprawiedliwości, Informator Statystyczny Wymiaru Sprawiedliwości, „Rodzaje orzeczeń w sprawach dotyczących wykonywania kontaktów z dzieckiem w latach 2016–2025”.

Mechanizm działa w obie strony – dotyczy zarówno opiekuna, przy którym dziecko mieszka, jak i osoby uprawnionej do kontaktu. Nie publikujemy podziału sugerującego odpowiedzialność jednej płci – pokazujemy skalę problemu, nie winę.

Warstwa 5 – sprawy o pozbawienie, zawieszenie i ograniczenie władzy rodzicielskiej

Ograniczenie władzy rodzicielskiej to najłagodniejszy i najczęstszy środek, orzekany rutynowo m.in. wobec rodzica, przy którym dziecko nie mieszka na co dzień, nie oznacza zarzutu krzywdzenia. Zawieszenie i pozbawienie władzy to środki poważniejsze, stosowane przy realnym zagrożeniu dobra dziecka.

RokOrzeczono łączniePozbawienieZawieszenieOgraniczenie
202120 7287 97537112 382
202220 6928 27634712 069
202321 2498 34437512 527
202422 0578 56335212 673
202520 9418 32629912 316

Źródło: Ministerstwo Sprawiedliwości, Informator Statystyczny Wymiaru Sprawiedliwości, „Władza rodzicielska – pozbawienie, zawieszenie, ograniczenie – w latach 2000–2025”.
W tym samym okresie do sądów wpływało rocznie 36–41 tysięcy takich spraw (2025: 40 590 spraw wpłynęło, 39 736 załatwiono).

Ponad 12 tysięcy orzeczeń rocznie to ograniczenie władzy – najczęściej rutynowa konsekwencja rozstania. Zawieszenie (300–370 rocznie) i pozbawienie (8–8,5 tys. rocznie) to środki zarezerwowane dla poważnego zagrożenia dobra dziecka.

Jak interpretujemy te dane

Żadna z tych pięciu warstw, osobno, nie mierzy alienacji rodzicielskiej. Razem układają się jednak w obraz, którego nie da się nazwać marginalnym.

● Co roku ponad 50 tysięcy dzieci doświadcza rozwodu rodziców, a ponad 22 tysiące spraw trafia do sądów w sprawie kontaktów – mimo że władza rodzicielska coraz częściej formalnie należy do obojga rodziców. Do tego ponad 600 przypadków rocznie, w których sąd musi sięgnąć po sankcję finansową za niewykonywanie kontaktów. To dowód, że sam wyrok nie zawsze wystarcza, żeby zatrzymać konflikt na granicy dziecka.

To skala, która dotyczy dziesiątek tysięcy polskich rodzin, matek, ojców i ich dzieci rocznie – nie pojedynczych, medialnych historii. Właśnie dlatego mówimy o tym systemowo: przez edukację, dane i wiedzę ekspercką, a nie przez pryzmat jednej sprawy.

Granica bezpieczeństwa. Kampania nie dotyczy sytuacji udokumentowanej przemocy, uzależnienia lub realnego zagrożenia dla dziecka. Bezpieczeństwo dziecka jest nadrzędne - w takich sytuacjach konieczna jest indywidualna ocena specjalistów i sądu.

← Wróć do wszystkich wpisów
Przewijanie do góry